Lilian Bouman (bestuurder van de Swinhove Groep) zegt het ronduit, “het belangrijkste doel op dit moment voor de organisatie is het waarborgen van de veiligheid van onze cliënten en medewerkers en in het verlengde daarvan de garantie dat onze cliënten bezoek krijgen”. Zij verduidelijkt, “het is zo wezenlijk dat de cliënten het leven kunnen leiden dat bij hen past en dat begint bij het voelen van de nabijheid van de mensen die zij liefhebben”.

Joke Verhage (voorzitter van de centrale cliëntenraad) beaamt dat, “ook al zijn het weliswaar niet meer dan twee bezoekers toch is het bijzonder dat dit kan, juist ook omdat alles op alles wordt gezet om binnen de locaties van Swinhove de afgekondigde maatregelen zoveel mogelijk te handhaven”. Lilian geeft onomwonden toe dat er sprake is van een spannende situatie, “de zorg staat onder druk”, zegt zij, “wij zien het aantal besmettingen toenemen en ik kan gerust zeggen dat het begint te knellen”. Haar zorg spreekt zij uit als zij zegt, “een heel groot verschil ten opzichte van de eerste coronagolf is, dat wij als organisatie nu voor de uitdaging staan om bezoekers aan te spreken zich te houden aan de regels die wij op onze locaties hebben gesteld. Naast het reguliere werk moeten medewerkers nu regelmatig de discussie aangaan met sommige bezoekers, die kennelijk de noodzaak van de door ons genomen maatregelen niet inzien. Dat is frustrerend en levert veel negatieve energie op”. Met klem zegt zij tegen een ieder, “laten wij het nu samen doen en steun ons in onze taak”. Joke noemt het overleg tussen het bestuur en de cliëntenraad constructief, “wel was het voor ons moeilijk te accepteren dat de brasserieën gesloten werden”. “Ja”, vertelt Lilian, “het is een kwestie van samen zoeken naar wat wel en niet kan. Wij hebben tenslotte te maken met kwetsbare mensen, daar staat tegenover dat wij verveling of zelfs vereenzaming willen voorkomen”. “Wij zijn daarom heel blij met het maatwerk dat geleverd wordt door de organisatie”, vult Joke aan.

Terug naar de actualiteit waarin Lilian schetst dat er wekelijks contact is met de collega-zorgorganisaties in de regio. “Wij kijken samen met het Albert Schweitzer ziekenhuis hoe wij de verblijfsduur voor cliënten bij hen kunnen verkorten door onder andere bij ons capaciteit in de vorm van bedden te creëren. De samenwerking is er één van permanent afstemmen”. Lilian staat kort stil bij de verandering in werkzaamheden, “bij de eerste coronagolf hebben wij ervaren dat in de uitvoering van het werk op afstand zoveel mogelijk is. Het gebruik van iPads en het verlenen van directe zorg via beeldbellen verruimt onze mogelijkheden en boort creativiteit en flexibiliteit in de organisatie aan”. Lilian breekt vervolgens een lans voor de medewerkers, “ik hecht eraan mijn waardering uit te spreken voor onze medewerkers, die gegeven de omstandigheden werkelijk alles blijven geven en doen. Dat geldt zeker ook voor onze thuiszorg”, gaat zij verder, “zij worden vaak met schrijnende situaties geconfronteerd en nemen daarin volop hun verantwoordelijkheid”. Ook Joke sluit zich hierbij aan als zij zegt, “ik denk wel eens, hoe houden jullie het vol”, om dan een compliment te geven aan de organisatie, “wij zijn als cliëntenraad onder de indruk van de speciale aandacht die uitgaat naar medewerkers en de coachende begeleiding die zij in sommigen gevallen krijgen”.

Lilian doet tenslotte een oproep aan een ieder die graag wat wil betekenen, “meld je aan en kom onze organisatie ondersteunen met je inzet en je talenten”. Zij sluit af met haar credo, “er is eindeloos veel meer wat wel kan dan wat er niet kan”.

Tekst en foto: Jan Westhoff